Κατα αρχάς να συγχαρώ όλα τα παιδιά που δουλέψαν για να γίνει το blog αυτό της αγαπημένης μας ομάδας, και να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τον φίλο και παλιοσειρά μου Γιώργο για την ευκαιρία που μοθ έδωσε να γράψω και εγώ την προσωπική μου άποψη για τα νέα και άλλα της ομάδας μας.
Δεν θα ασχοληθώ τόσο με το κυριακάτικο ματς με τον Αστέρα. Άλλωστε δε μου αρέσει να βγάζω συμπεράσματα απο τα πρώτα 90 λεπτά. Σε γενικές γραμμές η ομάδα με άφησε ικανοποιημένο. Σήμερα θέλω να κριτικάρω λίγο εμάς.
Εμάς που είμασταν εκεί σε Α,Β,Γ εθνικές, εμάς που λυπόμασταν με τους άδικους υποβιβασμούς, εμάς που βγήκαμε τόσες φορές στο δρόμο για αυτή την ομάδα, εμας..... Ένα πράγμα με στεναχωρησε προχθές και όχι δεν ήταν ο Βελλίδης ή οποιοσδήποτε παίχτης. Εμείς είμασταν. Εμείς, (και βάζω και τον εαυτό μου μέσα) που για οποιονδήποτε λόγο ο καθένας δεν ήταν εκεί δίπλα τους να τους σπρώχνει να κάνουν το κάτι παραπάνω.
Καταλαβαίνω οτι είναι νωρίς και ο κόσμος κάνει τις διακοπές του και οτι επίσης η Τρίπολη πέφτει λίγο μακριά, αλλά δε πρέπει να το αφήσουμε έτσι. Στην Ελλάδα όταν ρωτήσεις κάποιον για τον ΠΑΣ Γιάννινα το πρώτο που θα του έρθει στο μυαλό είναι ο κόσμος του. Ο κόσμος τον έφτασε εκει που είναι σήμερα. Είναι χρέος μας λοιπόν να είμαστε δίπλα της.
Οπότε όχι για προχθές δε μπορώ να έχω απαιτήσεις απο την ομάδα μου γιατί δεν ήμουν εκεί. Καλώς ή κακώς η ομάδα αυτή έχει μάθει με μας δίπλα.
ΥΓ. Όσο σημαντικά είναι τα παιχνίδια στο Ζωσιμάδες άλλο τόσο σημαντικά είναι και έξω, και αυτό μας το έδειξε η ομάδα πέρυσι που παραλίγο να κάνει ίδια συγκομιδή βαθμών εντός και εκτός. Ας μην τα υποτιμάμε λοιπόν αυτά τα παιχνίδια.
HeadChef
Δεν θα ασχοληθώ τόσο με το κυριακάτικο ματς με τον Αστέρα. Άλλωστε δε μου αρέσει να βγάζω συμπεράσματα απο τα πρώτα 90 λεπτά. Σε γενικές γραμμές η ομάδα με άφησε ικανοποιημένο. Σήμερα θέλω να κριτικάρω λίγο εμάς.
Εμάς που είμασταν εκεί σε Α,Β,Γ εθνικές, εμάς που λυπόμασταν με τους άδικους υποβιβασμούς, εμάς που βγήκαμε τόσες φορές στο δρόμο για αυτή την ομάδα, εμας..... Ένα πράγμα με στεναχωρησε προχθές και όχι δεν ήταν ο Βελλίδης ή οποιοσδήποτε παίχτης. Εμείς είμασταν. Εμείς, (και βάζω και τον εαυτό μου μέσα) που για οποιονδήποτε λόγο ο καθένας δεν ήταν εκεί δίπλα τους να τους σπρώχνει να κάνουν το κάτι παραπάνω.
Καταλαβαίνω οτι είναι νωρίς και ο κόσμος κάνει τις διακοπές του και οτι επίσης η Τρίπολη πέφτει λίγο μακριά, αλλά δε πρέπει να το αφήσουμε έτσι. Στην Ελλάδα όταν ρωτήσεις κάποιον για τον ΠΑΣ Γιάννινα το πρώτο που θα του έρθει στο μυαλό είναι ο κόσμος του. Ο κόσμος τον έφτασε εκει που είναι σήμερα. Είναι χρέος μας λοιπόν να είμαστε δίπλα της.
Οπότε όχι για προχθές δε μπορώ να έχω απαιτήσεις απο την ομάδα μου γιατί δεν ήμουν εκεί. Καλώς ή κακώς η ομάδα αυτή έχει μάθει με μας δίπλα.
ΥΓ. Όσο σημαντικά είναι τα παιχνίδια στο Ζωσιμάδες άλλο τόσο σημαντικά είναι και έξω, και αυτό μας το έδειξε η ομάδα πέρυσι που παραλίγο να κάνει ίδια συγκομιδή βαθμών εντός και εκτός. Ας μην τα υποτιμάμε λοιπόν αυτά τα παιχνίδια.
HeadChef
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου